Formy wsparcia dzieci i rodzin
Formy wsparcia w Łagodni obejmują konsultacje psychologiczne, integrację sensoryczną, TUS, diagnozę SI i zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalne oraz społeczne dzieci.
W Łagodni pomagamy dzieciom i rodzicom lepiej zrozumieć trudności, które pojawiają się w codziennym funkcjonowaniu.
Pracujemy z dziećmi, u których rodzice zauważają trudności z emocjami, zachowaniem, koncentracją, relacjami, komunikacją, ruchem, reakcjami sensorycznymi albo funkcjonowaniem w domu, przedszkolu lub szkole.
Nie zaczynamy od gotowych odpowiedzi. Najpierw spokojnie zbieramy informacje, rozmawiamy z rodzicem i przyglądamy się temu, co dzieje się z dzieckiem. Dopiero później proponujemy dalszą formę pomocy.
Czasem wystarczy jedna konsultacja, omówienie sytuacji i wskazówki do domu. Czasem potrzebne jest spotkanie z dzieckiem, badania dodatkowe, konsultacja integracji sensorycznej, diagnoza SI, zajęcia grupowe albo cykliczna pomoc psychologiczna.
Najważniejsze jest dla nas to, żeby rodzic wiedział, co może stać za trudnościami dziecka i jaki kolejny krok będzie najbardziej odpowiedni.
Jak wygląda ścieżka postępowania?
Proces zaczyna się od konsultacji z rodzicem
Pierwszym krokiem jest wstępna konsultacja psychologiczna z rodzicem. Może ona być poprzedzona wstępnym wywiadem do uzupełnienia w formie elektronicznej.
To spotkanie ma formę rozmowy, wywiadu i poradnictwa psychologicznego. Rodzic może omówić to, co niepokoi go w funkcjonowaniu dziecka: emocje, zachowanie, relacje, koncentrację, rozwój, reakcje sensoryczne, trudności w domu, przedszkolu lub szkole.
Podczas konsultacji porządkujemy informacje o dziecku i jego codziennym funkcjonowaniu. Przyglądamy się temu, kiedy pojawiają się trudności, co może je nasilać, co pomaga dziecku i jakie działania były już podejmowane.
Czasem taka konsultacja wystarcza. Rodzic otrzymuje wtedy omówienie sytuacji, pierwsze wskazówki, zalecenia do domu, propozycje ćwiczeń, kart pracy lub dalszych działań.
2. Jeśli potrzeba, proponujemy kolejny krok
Po konsultacji z rodzicem ustalamy, czy potrzebne jest coś więcej.
Dalszym krokiem może być:
- konsultacja psychologiczna z dzieckiem,
- badania dodatkowe oparte na testach psychologicznych,
- konsultacja integracji sensorycznej,
- diagnoza integracji sensorycznej,
- zajęcia Treningu Umiejętności Społecznych (TUS) lub dla młodszych dzieci TUS łączony z elementami integracji sensorycznej
- cykliczna pomoc psychologiczna dla dzieci,
- przekierowanie do dalszej diagnostyki poza Łagodnią, jeśli sytuacja tego wymaga.
Nie każde dziecko potrzebuje testów, diagnozy albo regularnych spotkań. Dobieramy dalsze działania do konkretnej sytuacji dziecka i rodziny.
3. Konsultacja z dzieckiem – gdy warto zobaczyć dziecko w kontakcie
Czasem po rozmowie z rodzicem potrzebne jest spotkanie z dzieckiem.
Podczas takiej konsultacji przyglądamy się temu, jak dziecko nawiązuje kontakt, komunikuje potrzeby, współpracuje, reaguje na trudność, utrzymuje uwagę, radzi sobie ze zmianą, pokazuje emocje i korzysta z pomocy dorosłego.
To nie jest pełna diagnoza psychologiczna. To spotkanie pomaga lepiej zrozumieć funkcjonowanie dziecka i zdecydować, jaka forma wsparcia będzie najbardziej odpowiednia.
4. Dodatkowe badania psychologiczne – gdy mogą pomóc uporządkować obraz trudności
Badania dodatkowe proponujemy wtedy, gdy mogą realnie pomóc w zrozumieniu sytuacji dziecka.
Mogą być pomocne, gdy potrzebujemy porównać perspektywę rodzica i nauczyciela, lepiej przyjrzeć się emocjom, koncentracji, zachowaniu, relacjom, objawom ADHD, trudnościom ze spektrum autyzmu albo funkcjonowaniu uwagi.
W Łagodni możemy wykorzystać między innymi testy: SENA, Conners 3, ASRS i EXAT.
Wyniki badań zawsze omawiamy w odniesieniu do wywiadu, obserwacji i codziennego funkcjonowania dziecka. Test nie zastępuje rozmowy ani obserwacji. Jest jednym z elementów szerszego rozumienia dziecka.
5. Omówienie wniosków – gdy były spotkania z dzieckiem lub badania
Jeśli odbyło się spotkanie z dzieckiem, obserwacja albo badania dodatkowe, umawiamy omówienie wniosków z rodzicem.
Podczas takiego spotkania wyjaśniamy, co udało się zauważyć, jakie są mocne strony dziecka, które obszary wymagają wsparcia i jakie dalsze kroki będą najbardziej odpowiednie.
Rodzic otrzymuje jasne informacje, co można zrobić w domu, przedszkolu lub szkole oraz czy warto kontynuować pomoc psychologiczną, rozpocząć TUS, wykonać diagnozę SI albo szukać dalszej diagnostyki.
Pisemne opracowanie lub opinia są przygotowywane osobno, jeśli rodzic potrzebuje dokumentu.