Pomoc psychologiczna w Łagodni jest dla dzieci i rodziców, którzy potrzebują spokojnego, regularnego wsparcia w codziennych trudnościach.
To nie musi oznaczać poważnego kryzysu. Czasem rodzic widzi, że dziecko częściej wybucha, wycofuje się, trudno mu poradzić sobie ze złością, przeżywa lęk, ma kłopot z relacjami, koncentracją albo źle znosi zmiany. Czasem trudność dotyczy całej rodziny: napięcia w domu, konfliktów, zazdrości o rodzeństwo, trudności z granicami albo poczucia, że dotychczasowe sposoby reagowania przestały działać.
W Łagodni pomoc psychologiczną dobieramy do potrzeb dziecka i rodziny. Czasem pracujemy głównie z dzieckiem, czasem z rodzicem, a czasem najlepsze efekty daje połączenie obu tych form.
Kiedy warto skorzystać z pomocy psychologicznej?
Pomoc psychologiczna może być dobrym kierunkiem, gdy dziecko:
- często wybucha złością,
- długo się uspokaja,
- łatwo się frustruje,
- przeżywa dużo napięcia,
- wycofuje się z kontaktu,
- ma trudność w relacjach z rówieśnikami,
- boi się nowych sytuacji,
- ma niską pewność siebie,
- trudno znosi przegraną, odmowę albo zmianę planu,
- ma trudność z koncentracją,
- szybko się zniechęca,
- reaguje bardzo silnie na codzienne sytuacje,
- ma trudności w przedszkolu lub szkole,
- potrzebuje wsparcia w rozumieniu emocji i własnych reakcji.
Wsparcie może być pomocne także wtedy, gdy rodzic chce lepiej zrozumieć zachowanie dziecka i szuka spokojniejszych, bardziej skutecznych sposobów reagowania.
Jak zaczynamy?
Pomoc psychologiczną zwykle poprzedza wstępna konsultacja psychologiczna z rodzicem.
Podczas pierwszej rozmowy omawiamy sytuację dziecka, jego rozwój, emocje, zachowanie, relacje, funkcjonowanie w domu i placówce oraz to, co najbardziej niepokoi rodzica.
Dzięki temu możemy ustalić, czy dziecko potrzebuje regularnych spotkań psychologicznych, konsultacji rodzicielskich, zajęć grupowych, badań dodatkowych albo innej formy wsparcia.
Nie każde zgłoszenie oznacza konieczność dłuższej pracy. Czasem wystarczy konsultacja, uporządkowanie sytuacji i konkretne wskazówki do domu.
Spotkania psychologiczne z dzieckiem
Spotkania z dzieckiem są dostosowane do jego wieku, możliwości i potrzeb.
W pracy z dzieckiem możemy wykorzystywać rozmowę, zabawę, karty pracy, ćwiczenia regulacyjne, bajki terapeutyczne, elementy pracy z ciałem, zadania wspierające koncentrację, ćwiczenia emocjonalne i aktywności pomagające budować poczucie bezpieczeństwa.
Podczas spotkań dziecko może uczyć się:
- rozpoznawania emocji,
- nazywania tego, co czuje,
- zauważania sygnałów z ciała,
- radzenia sobie ze złością,
- wyciszania się po pobudzeniu,
- proszenia o pomoc,
- mówienia o swoich potrzebach,
- radzenia sobie z przegraną, odmową lub zmianą,
- wzmacniania pewności siebie,
- lepszego rozumienia sytuacji społecznych,
- szukania sposobów na trudne momenty.
Nie pracujemy według jednego schematu dla wszystkich dzieci. Inaczej wygląda wsparcie dziecka lękowego, inaczej dziecka impulsywnego, a jeszcze inaczej dziecka, które ma trudności w relacjach albo szybko się przeciąża.
Konsultacje dla rodziców
Częścią pomocy psychologicznej mogą być również konsultacje dla rodziców.
To spotkania, podczas których omawiamy codzienne sytuacje i szukamy takich sposobów reagowania, które są możliwe do wprowadzenia w domu.
Podczas konsultacji możemy rozmawiać o:
- wybuchach złości,
- trudnościach z granicami,
- konflikcie między rodzeństwem,
- zazdrości o młodsze dziecko,
- lęku i wycofaniu,
- przeciążeniu dziecka,
- trudnościach z motywacją,
- problemach z zasypianiem lub codzienną organizacją,
- zachowaniu w przedszkolu lub szkole,
- komunikacji z dzieckiem,
- sposobach wspierania regulacji emocji.
Rodzic nie dostaje gotowych ocen ani prostych haseł typu „proszę być konsekwentnym”. Szukamy konkretnych rozwiązań dopasowanych do dziecka, rodziny i sytuacji.
Wsparcie dziecka i rodziny
Czasem najlepszym rozwiązaniem jest połączenie spotkań z dzieckiem i konsultacji z rodzicem.
Dziecko ćwiczy nowe umiejętności podczas spotkań, a rodzic wie, jak wspierać je w codziennym życiu. Dzięki temu praca nie kończy się w gabinecie, ale może stopniowo przekładać się na dom, przedszkole, szkołę i relacje.
Takie połączenie jest szczególnie pomocne, gdy trudności dziecka powtarzają się w codziennych sytuacjach: przy ubieraniu, odrabianiu zadań, przejściach między aktywnościami, kontaktach z rodzeństwem, wyjściach z domu, zasypianiu, rozstawaniu się z rodzicem albo funkcjonowaniu w grupie.
Nad czym możemy pracować?
Pomoc psychologiczna może obejmować między innymi:
- regulację emocji,
- złość i wybuchy,
- lęk i napięcie,
- wycofanie,
- pewność siebie,
- relacje z rówieśnikami,
- komunikację,
- koncentrację,
- radzenie sobie z frustracją,
- trudności adaptacyjne,
- poczucie bezpieczeństwa,
- rozumienie sytuacji społecznych,
- wspieranie samodzielności,
- codzienne trudności wychowawcze.
Zakres pracy ustalamy po konsultacji i dopasowujemy go do realnych potrzeb dziecka.
Jak wygląda dalsza praca?
Po pierwszych spotkaniach ustalamy cel pracy i sprawdzamy, jaka forma będzie najbardziej pomocna.
Może to być:
- regularna pomoc psychologiczna dla dziecka,
- konsultacje dla rodziców,
- połączenie spotkań z dzieckiem i rodzicem,
- zajęcia grupowe TUS,
- TUS z elementami integracji sensorycznej,
- konsultacja integracji sensorycznej,
- diagnoza integracji sensorycznej,
- badania dodatkowe,
- skierowanie do dalszej diagnostyki lub innego specjalisty.
Ważne jest dla nas, żeby rodzic wiedział, po co odbywają się spotkania i nad czym pracujemy. Pomoc psychologiczna ma dawać dziecku wsparcie, a rodzicowi większe zrozumienie i konkretne sposoby działania.
Jak zacząć?
Jeśli zastanawiasz się, czy pomoc psychologiczna będzie odpowiednia dla Twojego dziecka, zacznij od wstępnej konsultacji psychologicznej z rodzicem.
Podczas spotkania omówimy sytuację dziecka i wspólnie ustalimy, czy potrzebna jest regularna pomoc, konsultacje dla rodziców, spotkanie z dzieckiem albo inna forma wsparcia.